Aktueel

Toen de in de boeien der hades gekluisterden
Uw mateloze barmhartigheid hadden gezien,
haastten zij zich met blijde spoed naar het Licht,
O Christus, juichend over het eeuwige Pascha !
(5de Irmos van de Paascanon).

Met deze uitroep mag ik u de vreugde verkondigen van de Opstanding van onze Heer Jezus Christus. Zoals ik in de Paasvigilie in onze kathedraal het Heilige Licht van Pasen heb binnengedragen, zo breng ik ook u deze vreugde over. In één ogenblik is de duisternis verdwenen, om plaats te maken voor dit licht, dat vandaag niet alleen in de kerk werd binnengedragen, maar ook in ons hart. Het is op deze dag des Heren, vol onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde (I Petrus 1, 8), dat de vreugde en de glorie van de overwinning van Christus op de duisternis en het bederf van de dood, over ons gekomen is. Moge uw vreugde op deze dag van de Verrijzenis dus volmaakt zijn.

Maar wat betekent deze Verrijzenis voor ieder van ons? Het is Gods heil dat over ons komt en dat in ons een nieuwe wereld schept. De verhouding met onze Schepper, die door Adam verloren ging, wordt ons door de Heer als een liefdesact teruggeschonken.

Daarom moet onze vreugde vandaag groot zijn, want door de Opstanding van Christus weten wij dat de zonde ons niet kan weerhouden: hoe zwak we ook zijn, wij weten dat we ons slechts tot God hoeven te wenden en dat de armen, die op het Kruis van Golgotha werden uitgebreid, ook ons zullen omarmen, met zoveel liefde, dat ons verstand dat niet kan bevatten. Wij zijn niet meer onder de druk van de Wet die, als enige therapie voor elk menselijk falen, bestraffing kent. Vandaag zijn wij erfgenamen geworden van Gods Liefde, waarin barmhartigheid en gerechtigheid samengaan. “De helende hand van de Verlosser op het koortsige voorhoofd van onze zonden”, de goddelijke balsem verzacht en geneest de pijn van ons gewonde hart.

Gods medelijden met ons stelt ons in staat ons dagelijks leven in een nieuwe visie te plaatsen; voortaan hoeven we niet meer simpelweg te bestaan, maar kunnen we werkelijk leven . Daarmee wil ik zeggen dat wij onze levenswijze, die een slechte kopie van liefde is, kunnen en moeten loslaten en in plaats daarvan, met de hulp van Gods genade, ons wezen positief verwerkelijken, volgens het adagium van onze heilige vaders: “God werd mens, opdat de mens God zou worden”. Dat wil zeggen: God heeft onze zwakheid aangenomen om ons te leiden tot de volheid van het eeuwig leven.

Dáárin bestaat de liefde van de Schepper en slechts zó kunnen wij baat hebben bij de dood en de Opstanding van Christus Jezus. “Zoals de zonde heeft geheerst over de dood, zo zal ook de genade heersen door de gerechtigheid ten eeuwigen leven door Jezus Christus, onze Heer” (Rom. 5, 21).

Wat een magnifieke gevolgen heeft dat voor ons leven. Voortaan hoeven we ons niet meer tevreden te stellen met een moraal, gevormd door bepaalde sociologische regels en die volkomen ontoereikend is en het gevaar van verborgen verleidingen in zich bergt. Voortaan zijn wij geroepen tot leven ; we mogen het geestelijke leven in ons toelaten, dat niets anders is dan een leven in de Heer. Daarmee mogen wij deel hebben aan Gods creatieve dynamiek. Wij waren dood en zijn opnieuw tot leven gewekt!

Deze vreugde wil ik vandaag met u delen, met al de liefde die ik u toedraag. En ik wil u aansporen deze goddelijke communio te beleven; d.w.z. u te voeden, u te laten versterken door de genade van de opgestane Heer, door Zijn barmhartige liefde. Want wij zijn niet meer gebonden door onze zwakheid, maar in vrijheid met Christus verbonden. En deze onverwoestbare vrijheid houdt ons staande in het licht van de verrezen Christus. Ieder van ons die deze onvergetelijke ervaring gemaakt heeft en die zich bewust is van zijn ontologische band met de gehele mensheid, kan in liefdevolle dienstverlening elke medemens de weg wijzen naar het heil.

Op deze gezegende dag van de Opstanding, richt ik deze boodschap van geloof en vertrouwen tot u, dezelfde boodschap die door onze Heer Zelf gegeven is aan de Myrondraagsters en via hen aan al Zijn leerlingen: “vrees niet!” (Mat. 28,10). Inderdaad, vrees niet; heb geen angst meer voor het leven. Het leven is onnoemelijk mooi, want het is de weerglans van de onnoemlijke schoonheid van God naar het voorbeeld van de ikoon, waarop wij Christus zien, Die Zijn handen uitstrekt naar onze gevallen voorouders Adam en Eva, hen opheffend uit dezelfde hel, die ook onze hel is en hen weer het Leven geschonken heeft – hun leven, ons leven. Want “dit is de belofte die Hij ons gegeven heeft: het eeuwige leven” (I Joh. 2,25).

+ B A R T H O L O M E U S
DOOR DE GENADE GODS
AARTSBISSCHOP VAN CONSTANTINOPEL, HET NIEUWE ROME,
EN OECUMENISCH PATRIARCH
AAN ALLE GELOVIGEN VAN DE KERK,
GENADE, VREDE EN ONTFERMING ZIJ U
VAN CHRISTUS DE HEILAND, DIE IN HEERLIJKHEID IS OPGESTAAN.

“Zie, de winter is voorbij , de lentevan het heilis aangebroken, de bloemen vertonen zich op het veld, ‘t gekir van de tortelduif wordt gehoord, de wijnstokken in bloei geven geur.” Het heilige, grote Pascha is aangebroken en verwarmt en verlicht de wereld en maakt haar stralend. “ Nu is alles vervuld met licht, hemel en aarde en de onderwereld.”

God, de onsterfelijke, die niet aan lijden onderhevig is, de schone Bruidegom van de Kerk, onze Heer en eerstgeboren broeder en vriend, Jezus Christus, “is opgestaan uit de doden, de dood vertredend door Zijn dood”, op de derde dag, nadat Hij vanaf het Kruis uitgeroepen had: “het is volbracht” . De “Hades beneden werd verbitterd toen deze Hem ontmoette” , want niet alleen had Hij diens macht vernietigd en had Hij op God-passende wijze de duistere krochten leeg gemaakt, toen Hij leven schonk aan hen die toen in de graven waren, maar ook omdat Hij oneindig leven schenkt en een stellige opstanding aan allen die daarna en tot aan de voleinding der wereld, in Hem zullen geloven, in Hem zullen leven en tot het einde toe zullen volharden in hun belijdenis en hun geloof in Hem. Christus, die “Zijn lendenen heeft omgord met gerechtigheid en Zijn zijden heeft gewikkeld in waarheid” , is verrezen uit het graf, en “heeft heel het geslacht van Adam opgewekt als Menslievende” .

Ziehier dus, geliefde broeders en beminde kinderen, het begin van ons grootste feest en de lente van het heil die de Kerk in het voorjaar verkondigt aan de wereld. De zware winter van de dood is verleden tijd geworden! De ijskoude tyrannie van de duivel is overwonnen. Het vreeswekkende rijk van de duisternis en van het verderf is ontbonden. “De Heer is Koning, met heerlijkheid heeft Hij zich bekleed” ! We zagen hoe Jezus vrijwillig, in uiterste liefde, om ons en omwille van onze verlossing, aan het Kruis leed en stierf en begraven werd. We hebben Hem aanbeden, de Opgestane uit de doden, en samen met de apostelen en de myrondraagsters hoorden we uit Zijn heilige mond de woorden: “Vrede zij u” en “Verheugt u” , en ons hart verheugde zich. “En niemand zal u deze vreugde ontnemen” , want van nu af is onze eigen dood, van een ieder, potentieel opgeheven. Indien wij en in zoverre wij ook de vleselijke denkwijze van de oude mens “met onze hartstochten en begeerten” in ons gekruisigd hebben, en “wij gestorven zijn met Christus, zullen wij ook, zo geloven wij, met Hem leven” . Wanneer wij derhalve met Christus “begraven” zijn “door de doop” , zullen we “samengegroeid zijn met Hem” dat wil zeggen ook deelhebben aan Zijn Opstanding. Deze waarheid wordt met grote rhetoriek verkondigd door Gregorius de Theoloog die zei: “Gisteren werd ik met Christus begraven, heden wordt ik met Hem verheerlijkt, gisteren ben ik met Hem gestorven, heden word ik met Hem levend gemaakt. Gisteren met Hem begraven, heden met Hem verrezen” . Ons eeuwige probleem heeft de Opgestane Heer dan ook eens en voor al opgelost. Onze bezorgdheid om de dood is ten einde gekomen. “Christus is opgestaan, en het leven heerst.” Voortaan is ons eeuwige leven en onze Opstanding geen vraagteken, geen droom, geen utopie meer, maar een tastbare werkelijkheid. Een werkelijkheid met een concreet gezicht en een naam, “die alle naam te boven gaat” Jezus Christus, “voor Wie alle knie zich buigt van hen die in de hemel, die op aarde en die in de onderwereld zijn” en iedere tong zal belijden dat Hij alleen de Levenschenker is en de Heer, die leeft en heerst in eeuwigheid, en die Zijn Koninkrijk, Zijn heerlijkheid en het erfdeel van Zijn Vader, in Zijn goedheid deelt met allen die deel hebben aan Zijn Kruis, Zijn dood en Zijn Opstanding, zodat Hij de “eerstgeborene zou zijn onder vele broeders”.

Vanaf onze lijdende Patriarchale Oecumenische troon, smeken wij Hem dringend, dat Hij de vrede aan de wereld schenkt, het licht van waarheid en gerechtigheid aan de zielen der mensen, geduld en steun aan ieder die beproefd wordt, en een voorproef van het heil en het eeuwige leven aan alle gelovigen.

Aan Hem, de Overwinnaar van de dood en de Leidsman ten leven, zij de heerlijkheid, de macht, de eer en de aanbidding, tesamen met de Vader en de Heilige Geest, in eeuwigheid. Amen.

Heilig Pascha 2008
+ Bartholomeus, Aartsbisschop van Constantinopel,
Vurige voorspreker voor u allen
bij de Opgestane Christus.

COMMUNIQUÉ 07-08 van de DIOCESANE RAAD

Op 15 April 2008 heeft de Heilige Synode van het Patriarchaat Moskou het besluit genomen “de oprichting van een orthodox seminarie in Parijs te zegenen”. Vervolgens werd door het Diocees van Chersonesos via Internet bekend gemaakt dat dit seminarie “leden van de geestelijkheid van het Patriarchaat Moskou zal opleiden in samenwerking met het Theologisch Instituut St. Serge” evenals “met andere instellingen in Parijs”.

Naar aanleiding van deze berichten, maakt Z. Em. Aartsbisschop Gabriël - rector van het Theologisch Instituut St. Serge – bekend dat hij op geen enkel moment betrokken is geweest bij gesprekken met vertegenwoordigers van de Russische Kerk over de verwerkelijking van dit project en evenmin hierover werd geconsulteerd.

COMMUNIQUÉ 06-08 van de DIOCESANE RAAD

De Diocesane Raad (D.R.) is bijeengekomen op 26 maart 2008, onder voorzitterschap van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël. De volgende onderwerpen kwamen ter sprake:

1 – Projekt Stichting St. Serge.
De werkgroep, die namens de Administration Diocésaine belast is met het volgen en begeleiden van het projekt “Stichting St. Serge”, dat de toekomst van het Instituut moet veilig stellen, is op 24 Maart voor het eerst samengekomen. Deze werkgroep bestaat uit: de aartspriesters Nicolas Cernokrak, Nicolas Ozoline, Wladimir Yagello, Jivko Panev en de heren Ivan Cheret, Constantin Davydoff, Oleg Lavroff, Michel Stavrou, Michel Feuillebois, Jean de Tiesenhausen, Michel Sollogoub en Pierre Sollogoub.
Tevens zijn vergaderingen voorzien van de Diocesane Administratie en de Raad van professoren van het Instituut St. Serge, tijdens welke de mogelijkheden zullen worden bestudeerd van de gevolgen van een eventuele toekomstige Stichting.
Ook tijdens een vergadering van de Diocesane Raad met de deken van het Instituut St. Serge - aartspriester Nicolas Cernokrak – is dit project uitgebreid ter sprake gekomen.
De oprichting van de Stichting St. Serge vereist, teneinde erkenning te verkrijgen als instelling van openbaar nut, over een kapitaal van een miljoen €, minimaal beschikken. Het Aartsbisdom noch het Instituut beschikt over een dergelijke som. Daarom komt de Diocesane Raad met het voorstel haar deel in de “Société immobilière Serguievskoie Podvorié” (SISP), de eigenlijke eigenaar van de “Colline St. Serge”, aan de toekomstige Stichting te doteren en haar zodoende aan het benodigde kapitaal te helpen. Aan deze dotatie is een suspensieve clausule verbonden, waardoor het mogelijk moet zijn terug te keren naar de oude situatie, indien de overheid dit project afwijst, of als de Stichting wordt opgeheven.
De overdracht van ongeveer een-derde van de aandelen van het Aartsbisdom in de SISP, die een waarde vertegenwoordigt van € 150.000, is niet mogelijk zonder de toestemming van een Buitengewone Diocesane Vergadering. Dit volgens de artikelen 34 en 71 van de statuten van het Aartsbisdom.

2 – Buitengewone Diocesane Vergadering.
            Na het advies te hebben ingewonnen van de Diocesane Raad, heeft Z. Em. Aartsbisschop Gabriël besloten een Buitengewone Algemene Vergadering van het Aartsbisdom bijeen te roepen op de ochtend van zaterdag 31 Mei 2008 op het Instituut St. Serge te Parijs.
            Deze Vergadering heeft als enig agendapunt de goedkeuring van de overdracht van een deel van het eigendom van de SISP, toebehorend aan het Aartsbisdom, met het oog op de oprichting van de Stichting St. Serge, evenals het tekenen van een langdurig pachtcontract met genoemde Stichting, zodat deze de nodige restauratiewerken kan uitvoeren en fondsen kan verzamelen.
            Eveneens zal, voorafgaand aan de Buitengewone Algemene Vergadering, een Pastorale Bijeenkomst plaatsvinden, waarvoor alle geestelijken van het Aartsbisdom zijn uitgenodigd. Deze Pastorale Vergadering heeft als onderwerp: “Verkondiging van het Evangelie in de huidige tijd” en zal beginnen in de namiddag van vrijdag 30 Mei. Het tweede deel van de Pastorale vergadering zal gehouden worden aansluitend aan de Buitengewone Algemene Vergadering van 31 mei.
            Volgens art. 16 – 4 van de statuten van het Aartsbisdom zullen de delegeerden van de Algemene Diocesane Vergandering, gehouden op 31 mei 2007, ook aan de Buitengewone Algemene Vergadering van 30 mei 2008 deelnemen.

3 – Wijdingen
Diaken Bengt (Benedictus) Hagström is op zondag 23 Maart 2008, tijdens de Pontificale Liturgie in de crypte van de Kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky, door Z. Em. Aartsbisschop Gabriël tot priester gewijd. Vader Bengt is verbonden aan de parochie van de Hl. Nikolaas te Oslo (N) en zal dienen in de gemeenschappen van Göteborg en Elskilstuna - beide in Zweden. (Zie hier voor foto’s).
De hypodiaken Alexander Willis is op 2 Maart 2008, tijdens de Pontificale Liturgie in de parochie van het Ontslapen van de Moeder Gods te Londen (Holborn), door Z. Exc. Bisschop Basil tot diaken gewijd voor genoemde parochie.

4 – Congres Franstalige liturgische muziek volgens Slavische Traditie.
Van 22 tot 24 Maart heeft, in aanwezigheid van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël, een congres voor Franstalige liturgische muziek volgens Slavische traditie plaatsgevonden, georganiseerd door Aartspriester Michel Fortounatto en een aantal koorleiders van diverse Franstalige parochies van het Aartsbisdom. Dit congres vond plaats in de lokalen van het Instituut St. Serge te Parijs. Meer dan tachtig deelnemers waren aanwezig, afkomstig uit Frankrijk en de Frans-talige delen van België en Zwitserland. Niet alleen koorleiders en zangers van het Aartsbisdom/Exarchaat namen deel, maar ook vanuit parochies behorend tot het Patriarchaat van Constantinopel, Moskou, Serbië en de Buitenlandse Synode waren deelnemers aan dit congres aanwezig, dat door Aartsbisschop Gabriël werd omschreven als “een groot succes”. (Zie voor een uitgebreid verslag en foto’s elders op deze web-site).

5 – Twee nieuwe web-sites met Frans-talige liturgische muziek zijn gecreëerd met het muzikale aanpassingen van de hand van Jean Starynkevitch (http://fr.groups.yahoo.com/group/chant_liturgiqe/) en van Matthieu Malinine (http://ndjasg.free.fr/mm/). Dit is een uitstekend initiatief dat zeker van nut kan zijn voor die Frans-talige parochies, die aan de Slavische traditie willen blijven vasthouden.

Studie-weekend over frans-talige liturgische muziek

Meer dan tachtig deelnemers hadden zich ingeschreven voor een studie-weekend over frans-talige liturgische muziek volgens de slavische traditie, dat door het Aartsbisdom georganiseerd werd van zaterdag 22 tot maandag 24 april op het Instituut St. Serge te Parijs. De deelnemers kwamen natuurlijk voor het grootste deel uit Frankrijk, maar ook uit Nederland, frans-talig België en Zwitserland.

En omdat het in eerste instantie zou gaan over de theologische achtergrond van de vertalingen en de verworteling in de Westerse samenleving, leek het me nuttig ook mij voor dit weekend in te schrijven.
Het werd een rijke en inspirerende ervaring!

Na een begroeting door Z.Em. Aartsbisschop Gabriël en een korte inleiding door vader Michel Fortounatto (een van de organisatoren van dit weekend), opende vader Nicolas Lossky het eigenlijke programma met een voordracht over: “de theologie van de liturgische muziek”, gevolgd door Jean Drobot, die sprak over: “repertoire van de Russische liturgische muziek”.

Na de lunch sprak Matthieu Malinine over de praktijk van de koordirectie en Philippe Leroux over het oeuvre van Maxime Kovalevsky. De rest van de namiddag was gewijd aan een ronde-tafel gesprek, waarbij voornamelijk praktische problemen ter sprake kwamen.

De vigilie van de zaterdagavond werd gecelebreerd door Aartsbisschop Gabriël in de crypte van de kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky. Voor mij was het de eerste maal dat ik in een dienst met twee koren (rechts en links) mocht zingen. Wat een ervaring! Het rechter koor stond onder leiding van vader Michel Fortounatto, het linker onder leiding van Jean Starynkevitch. En omdat in beide koren slechts zangers en koorleiders stonden, die de structuur van de vigilie (er waren die dag drie canons!) op hun duimpje kenden, liep alles zo vanzelfsprekend, zonder hinderlijk “toon-opgeven”, zonder zenuwachtigheid, alsof we nooit anders gewend waren dan samen te zingen. Zelfs het sporadische geharrewar met verschillende vertalingen (b.v. “dans les sciècles...” of “pour les sciècles...”) werd vakkundig weggestreken.

Ook de dienst van de zondag werd in de crypte gecelebreerd. Het was een groot feest! Met vele concelebranten vierde Mgr Gabriël de Goddelijke Liturgie, tijdens welke diaken Bengt Hagström van de parochie van de Hl. Tichon in Göteborg (Zweden), priester werd gewijd.
Er werd na de dienst niet getreuzeld; een lange middag op het Instituut St. Serge, waar bovendien de lunch op ons wachtte, lag nog voor ons.

De twee eerste voordrachten – door Mario Hacquard over de paradox van de Franse melodieën en door Sophie Stavrou over de muzikaliteit en de poësie van de Franse taal – waren interessant, maar boden weinig voor niet-franse toehoorders. De voordracht door archimandriet Job daarentegen, getiteld: Christologie en heil: een benadering van de Traditie van de Orthodoxe Kerk met behulp van de liturgische teksten - bood een diepgaand inzicht in het ontstaan van met name de Oktoich.

De laatste twee bijdragen van deze middag handelden weer over het ontstaan van de Franse vertalingen van de liturgische diensten. Nathalie Korotkoff sprak over: “de aanpassing van de Franse teksten aan de Slavische melodieën”. Daarna gaven vader Nicolas Rehbinder en Serge Zimine een “Terugblik op de Frans-Slavische vertalingen in enige parochies”.
Enigszins vermoeid begaven we ons naar de kerk van het Theologisch Instituut, waar Aartsbisschop Gabriël voorging in de vesperdienst. Ook deze werd gezamenlijk gezongen, ditmaal onder de bezielende leiding van vader Alexander Kedroff.

Ook op maandagochtend waren vrijwel alle deelnemers nog aanwezig, zodat we de buitengewoon boeiende voordracht van André Lossky konden horen over “de theologie van de ordo”, die voor mij – samen met de voordracht van archimandriet Job – de rijkste was. Over een paar maanden zullen alle bijdragen in druk verschijnen, zodat ze voor iedereen beschikbaar zijn. Wat helaas niet zal worden weergegeven zijn de vele interessante interventies, die bij elke voordracht gedaan werden en evenmin de even interessante antwoorden daarop.

De rest van de ochtend was gewijd aan het vastleggen van afspraken over de voortzetting van diverse projecten met betrekking tot Franstalige liturgische zang volgens Slavische traditie.

Een gezamenlijke lunch die, evenals alle andere maaltijden, bereid en geserveerd werd door de studenten van het Theologisch Instituut, besloot deze rijke en inspirerende workshop.

IN MEMORIAM – vader Patrick RADLEY

Vrijdagavond 28 maart is de priester Patrick RADLEY – rector van de parochie van de Hl. Transfiguratie in Walsingham (G.B.) – na een lang ziekbed overleden. Zijn leven was steeds verbonden met zijn parochie, die hij gedurende vele jaren gediend heeft, eerst als diaken en vervolgens als priester. Vader Patrick was een beminnelijk mens, een toegewijde priester, in trouw verbonden aan zijn bisschop, mgr Basil.
De Heer verlene hem de eeuwige rust. Eeuwige gedachtenis

Patriarchale Boodschap
ter gelegenheid van het BEGIN
VAN DE GROTE EN HEILIGE VASTEN
Prot. nrº 293

+ B A R T H O L O M E U S
DOOR DE GENADE GODS
AARTSBISSCHOP VAN CONSTANTINOPEL, HET NIEUWE ROME,
EN OECUMENISCH PATRIARCH
AAN ALLE GELOVIGEN VAN DE KERK,
GENADE EN VREDE ZIJ U
VAN ONZE HEILAND EN HEER JEZUS CHRISTUS,
EN VAN ONS ZEGEN EN VERGEVING.

Gedurende de periode van de heilige Grote Vasten roept de Kerk ons op tot inkeer. Het is een feit dat de moderne mens zich niet op z’n gemak voelt bij het horen van die oproep tot bekering, omdat hij gewend is aan zijn eigen manier van leven en helemaal niet wil twijfelen aan de juistheid daarvan. Twijfel aan de juistheid ervan schept in hem een gevoel van onzekerheid, omdat het ideologische bouwwerk, waarbinnen hij een veilig toevluchtsoord heeft gezocht, gevaar loopt.

Echter, wanneer wij dieper op dit onderwerp ingaan, komen we tot de conclusie dat menselijke overtuigingen niet objectief gevormd worden op grond van een logisch oordeel, maar dat ze ontstaan om datgene te rechtvaardigen wat ons bevalt, wat er op neer komt dat het voorwendsels tot zonden zijn. Maar wanneer de mens zijn daden en zichzelf rechtvaardigt op basis van verkeerde uitgangspunten, is dat schadelijk voor hem. Wanneer de waarheid onvermijdelijk boven water komt, zal hij zich niet kunnen rechtvaardigen en misschien heeft hij ook geen tijd meer om zijn overtuigingen bij te stellen, om zich te bekeren van zijn zondige daden en zijn dwalende opinies, waarmee hij zijn gedrag wilde rechtvaardigen.

Wij Christenen zijn echter vertrouwd met daden van berouw en raken niet ontsteld door de oproep van de Kerk tot bekering. Toch is het goed dat ook wij tot ons laten doordringen dat een volledige bekering twee doelen heeft.
Het eerste doel is aan onze zonden te verzaken en het besluit te nemen op te houden met onze zondige daden en gewoontes, en tevens de gevolgen ervan goed te maken. Neem bijvoorbeeld Zacheüs, de tollenaar, die waarachtig berouw had toen hij Christus ontmoette, en die zijn bekering ook metterdaad bewees door viervoudig te vergoeden wat hij onrechtvaardig had opgeëist.

Het tweede doel van onze bekering is dat we van mentaliteit veranderen, dat we onze opvattingen vervangen door hogere, die meer verheven zijn, volgens het woord van de Psalmdichter: “ hij maakt opgangen gereed in zijn hart”. Dit tweede doel moet ook nagestreefd worden door degenen die geen gewetenswroeging hebben over bepaalde zonden. Denk bijvoorbeeld eens aan onze opvattingen over de naastenliefde of de nederigheid, die zijn zeker onvolmaakt. Wij zijn ertoe geroepen om navolgers te zijn van Christus God, maar wanneer we onze geestelijke toestand vergelijken met de volmaaktheid van God, dan zien wij hoezeer wij tekort schieten en hoe oneindig lang de weg is die we nog hebben te gaan om in de voetsporen te treden van de navolgers van Christus.

Wanneer we onderzoeken hoe groot onze innerlijke vrede is, ontdekken we dat die ver verwijderd is van de alles overtreffende vrede van Christus. Wanneer we afwegen in hoeverre we ons leven toevertrouwen aan Gods Voorzienigheid, dan moeten we met spijt vaststellen dat we vaak overvallen worden door stress en onzekerheid over de toekomst, alsof we kleingelovigen zijn of zelfs ongelovigen. En wanneer we in het algemeen de zuiverheid van ons geweten onderzoeken, dan zien we dat we ons vaak niet bewust zijn van allerlei dingen, waarvan we dachten dat ze zuiver waren, maar die schadelijk zijn voor de reinheid van onze gevoelens. We hebben dan ook een nieuwe, meer volkomen verlichting van ons geweten nodig door de onder–richtingen van de Vaders en van het Evangelie, zodat ons oordeel over onszelf en onze tekortkomingen juister is en meer in overeenstemming met het oordeel van God. En omdat er geen mens is die kan zeggen dat hij een volmaakt onderscheidingsvermogen heeft bereikt over zichzelf, kan ook geen mens zeggen dat hij geen nieuwe geest nodig heeft, een meer verlichte geest, een verandering van geest, een gecorrigeerde geest en mentaliteit, dat wil zeggen: inkeer.

De Orthodoxe Kerk, die ons tot inkeer roept, roept ons niet slechts op tot zelfveroordeling. Zeker, het is nodig dat we onszelf veroordelen en er is vermorzeling van hart nodig en tranen van berouw, maar dat is niet voldoende. Allereerst is er de vreugde nodig over Gods vergiffenis, de bewustwording van onze bevrijding uit de zware boeien van iedere zonde, en van Gods liefde voor ons. Ons berouw is niet iets wat ons berooft van onze levensvreugde, waardoor het luisteren naar de prediking van bekering voor ons onaangenaam zou zijn. De bekering is de reiniging en de verlichting van onze geest, het vuriger worden van onze liefde tot Christus en Zijn schepping, bekering betekent vrijheid en vreugde over het nieuwe leven, waarin wij onophoudelijk binnengaan door voortdurende inkeer.

Wie voortdurend berouw heeft, heeft een voortdurende vooruitgang, verheugt zich voortdurend over de nieuwe opgangen in zijn hart, en hij is voortdurend blij over zijn nieuw verworven diepere kennis van alles. Door de verandering van zijn mentaliteit en van zijn begrip, begrijpt degene die zich bekeert de gehele wereld beter, wordt hij wijzer en verstandiger, met steeds meer inzicht, hij wordt hemels en een vriend van Christus. Vandaar dat de verkondiging van bekering met vreugde aanvaard wordt door geestelijk hoogstaande mensen, die kunnen inschatten welk een gunstige verandering de herschepping door inkeer teweeg brengt.

Laten wij daarom, geliefde broeders en kinderen in de Heer, ingaan op de uitnodiging van de Kerk tot bekering, en wel in beide vormen: Laten wij, voor zover we gezondigd hebben, ons door de biecht reinigen van onze zonden, en laten we eveneens onze denkbeelden voortdurend bijstellen, zodat onze oordelen en overwegingen door God geïnspireerd zijn, zuiver, waarachtig en rechtvaardig.

Tenslotte wensen wij u Gods hulp toe op uw weg van inkeer en in geheel uw in Christus herboren leven.

Heilige Grote Vasten 2008
+ Bartholomeos, Aartsbisschop van Konstantinopel,
vurige voorspreker voor u allen bij God.

(met dank aan moeder Maria voor de vertaling)

COMMUNIQUÉ 05-08 van de DIOCESANE RAAD

betr. de vergadering, gehouden op 27 februari 2008

De Diocesane Raad (D.R.) is bijeengekomen op 27 februari 2008, onder voorzitterschap van Z.E. Aartsbisschop Gabriël. De volgende onderwerpen kwamen ter sprake:

1 – Bezoek van een delegatie aan de Patriarch van Constantinopel.
Onder leiding van Z. Em Aartsbisschop Gabriël heeft een delegatie van de Diocesane Raad van 29 tot 31 januari j.l een bezoek gebracht aan de zetel van het Oecumenisch Patriarchaat. In communiqué 03-08 heeft Z. Em. verslag gedaan van dit bezoek en van hetgeen besproken werd met Z.H. Patriarch Bartholomeos I en met de leden van de Commissie voor de Eparchieën buiten Turkije. Tijdens deze gesprekken werd nog eens het canoniek statuut van ons Aartsbisdom bevestigd als Exarchaat, dat rechtstreeks aan het Oecumenisch Patriarchaat ondersteld is. Daartoe dient met name wel de onderlinge communicatie en informatie versoepeld te worden.

2 – Biarritz.
De D.R. heeft kennnis genomen van het vonnis van de rechtbank in deze treurige affaire, die zich veel te lang heeft voortgesleept (zie comm. 04-08). Zij herinnert er nog eens aan, dat het de voormalige rector was die - daarbij terzijde gestaan door de vertegenwoordiger van het Patriarchaat Moskou in Parijs - het juridisch proces slepende hield door in beroep te gaan na de eerste uitspraak van de rechtbank, terwijl het Aartsbisdom nog een regeling voorstelde ter oplossing van het conflict, die echter door de tegenpartij van de hand is gewezen (zie ook comm. 01-06 en 05-06). Ook heeft de voormalige rector de civiele procedure verloren, die hij - gesteund door zekere personen - had aangespannen, omdat de eisen strijdig waren zowel met de burgelijke wet als met de kerkelijke regels.

3 – Het bezoek van Metropoliet Laurus aan Nice.
Metropoliet Laurus heeft, vergezeld van een aantal leden van de Russische Kerk in het buitenland (de Synodale Kerk), sinds vorig jaar opgenomen in de jurisdictie van het Patriarchaat Moskou, een privé bezoek gebracht aan de kathedraal van de Hl. Nikolaas te Nice (F). Er was gelegenheid tot persoonlijk gebed, gevolgd door een rondleiding en een ontmoeting door de geestelijkheid en de leden van de parochieraad tijdens een informele ontvangst; dit alles in een warme en broederlijke sfeer. Foto’s van dit bezoek en een verslag zijn te vinden op de web-site van het Aartsbisdom www.exarchat.eu, evenals op de website van de Buitenlandse Synode.

4 – “Feuillet de l’Exarchat”.
Ten behoeve van de parochies zal ongeveer 10 maal per jaar een electronisch bericht in het Frans worden uitgegeven, getiteld “Feuillet de l’Exarchat”. Mw. Benedicte Robichon wordt met de uitgave ervan belast.

5 – Het Instituut St. Serge.
Verschillende bijeenkomsten, die de laatste tijd voorzien waren door het Instituut St. Serge, moesten worden geannuleerd wegens gebrek aan inschrijvingen. Dit werd mede veroorzaakt door een gebrek aan communicatie, zowel naar de parochies van het Aartsbisdom, alsook naar andere diocesen. Voor dit probleem moet een oplossing worden gevonden, want deze bijeenkomsten voldoen aan een werkelijke behoefte en worden aangeboden als dienstverlening van de Kerk.

6 – Dekenaten.
Z. Em. Aartsbisschop Gabriël vraagt om een beraad betreffende het functioneren van de dekenaten: hun organisatie, hun functioneren en de mogelijkheid tot het houden van pastorale bijeenkomsten op lokaal niveau. Als eerste zal een dergelijk initiatief genomen worden in de dekenij Zuid-Oost Frankrijk.

7 – Diocesane conferentie.
De jaarlijkse diocesane conferentie zal dit jaar plaatsvinden op zondag 14 december 2008 op het Instituut St. Serge te Parijs, aansluitend aan een internationaal wetenschappelijk colloquium op 12 en 13 december. E.e.a. wordt georganiseerd in samenwerking met ACER-MJO ter gelegenheid van de 25ste sterfdag van vader Alexander Schmemann.

	METROPOLIET JEAN VAN PERGAMO doctor “honoris causa” van het Instituut St. Serge

Metropoliet Jean van Pergamo, onder zijn familienaam Zizioulas ook in Nederland bekend vanwege zijn deelname aan verschillende orthodoxe congressen in West-Europa, heeft op 10 februari 2008 van het Theologisch Insttuut St. Serge in Parijs een doctoraat “honoris causa” ontvangen voor heel zijn theologisch werk. De laudatio werd uitgesproken door Michel Stavrou, hoogleraar Dogmatische Theologie van het Instituut.
Na zijn openingstoespraak over “de bijdrage van de Westerse orthodoxe theologie” ontving Metropoliet Jean zijn bul uit handen van de Rector van het Instituut Z. Em. Aartsbisschop Gabriël van Komana, hoofd van het Aartsbisdom van Russisch-Orthodoxe Parochies in West-Europa, waaraan het Theologisch Instituut canoniek verbonden is. Onder de ongeveer tweehonderd aanwezigen bevond zich eveneens Z. Em. Metropoliet Emmanuel van Frankrijk (Oecumenisch Patriarchaat), voorzitter van de AEOF (Assemblée des Evêques Orthodoxes en France).

In de laudatio bracht de heer Michel Stavrou het theologische werk van Metropoliet Jean in herinnering, die beschouwd wordt als als een van de meest creatieve theologen van tegenwoordig. Hij onderstreepte hierbij dat “een van de centrale punten in het werk van de theoloog Zizioulas bestaat in de organieke verstrengeling van de fundamentele facetten van het heilsmysterie”. Voor Zizioulas is de ecclesiologie het hart van de hele dogmatiek. Het zwaartepunt van zijn theologische werk is de theologie van de persoon, gegrondvest op het mysterie van de Drieëenheid. “De persoonlijkheid is niet slechts een anthropologisch en kerkelijk gegeven, maar een ultieme waarheid van de mens, geopenbaard in Christus”.

In zijn antwoord benadrukte Metropoliet Jean dat hij dit doctoraat ziet als een grote eer – misschien de grootste – die hij ooit in zijn leven ontvangen heeft. Hij roept in herinnering de grote theologen van het Instituut St. Serge, voortgekomen uit de Russische emigratie. “Pioniers van de theologie” noemt hij hen, “die de basis hebben gelegd van de orthodoxe aanwezigheid in West-Europa”. En hij benadrukt nog eens hoe zijn eigen theologisch werk geënt is op het gedachtengoed van deze grote voorgangers.

Aan het einde van zijn toespraak sprak Metropoliet Jean over de huidige taak van de orthodoxe theologie in West-Europa. Hij komt daarbij tot de conclusie, dat de orthodoxe theologie in het Westen geroepen is een cruciale rol rol te spelen door haar interpretatie van de orthodoxe Traditie voor de wereld. Dit moeilijke werk kunnen wij niet volbrengen door ones afzijdig te houden van de andere christenen in West-Europa “want dit probleem left overall”. “Een dialoog met de cultuur moet gelijke tred houden met de oecumenische dialoog”.

Communiqué 04 – 08 van de Diocesane Raad

Het Hof van Beroep te Pau (F) heeft in zijn oordeel van 12 februari 2008 de beslissing van het “Tribunal de Grande Instance” van Bayonne bevestigd dat de Algemene Parochievergaderingen, die door Georges Monjoch gehouden zijn op 26 december 2004, op 23 januari 2005 en op 21 maart 2005, als niet-gehouden moeten worden beschouwd. Het bijeenroepen en houden van deze vergaderingen verstootte tegen de statuten van de parochie (de “Association cultuelle orthodoxe russe de Biarritz – ACORB”). Ze dienen dus als niet-gehouden te worden beschouwd en de beslissingen, tijdens die vergaderingen genomen, hebben geen geldigheid. Alle handelingen, voortvloeiend uit genoemde vergaderingen, hebben evenmin rechtsgeldigheid.

Op 12 december 2005 had het “Tribunal de Grande Instance” van Bayonne genoemde Algemene Parochievergadering reeds onwettig en ongeldig verklaard, evenals het tijdens deze vergadering genomen besluit, de parochie te stellen onder de jurisdictie van het Patriarchaat Moskou.

Zo is eindelijk recht gedaan aan de parochie van de Bescherming van de Moeder Gods en de Heilige Alexander Nevsky te Biarritz evenals aan het Aartsbisdom, waarvan de parochie altijd deel heeft uitgemaakt. Het valt slechts te betreuren dat deze kwestie door een wereldlijke rechtbank moest worden geregeld.

Op dit moment herneemt het liturgische en pastorale leven van de parochie zijn gewone gang, dank zij de priesters, de leden van de parochieraad en allen, die van oudsher naar deze kerk kwamen om er te bidden en geestelijke steun te vinden. Allen willen deze smartelijke bladzijde omslaan en de uitdagingen, die voor hen liggen, met nieuwe moed tegemoet gaan, maar ook de wonden laten helen en op zoek gaan naar fondsen, die noodzakelijk zijn voor de restauratie van het kerkgebouw. Ook dit werk was door de hangende juridische strijd blijven liggen.

Parijs, 12 februari 2008

COMMUNIQUÉ 03 – 08

Bezoek van een delegatie van het Aartsbisdom aan de Oecumenische Patriarch

Van 29 januari tot 1 februari 2008 heeft Z. Em Aartsbisschop Gabriël een bezoek gebracht aan het Oecumenisch Patriarchaat in Constantinopel (Istanbul). Z. Em. werd begeleid door Z. Exc. Bisschop Basil van Amfipolis, Michel Sollogoub (secretaris van de Diocesane Raad ) en Aartspriester Alexander Fostiropoulos (lid van de Diocesane Raad). Doel van dit bezoek was een ontmoeting met Z. H. Patriarch Bartholomeos en een gesprek met de leden van de Commissie voor de Eparchieën buiten Turks grondgebied.

Op 30 januari hadden de leden van de delegatie de gelegenheid, na de viering van de Goddelijke Liturgie, samen met Zijne Heiligheid de maaltijd te gebruiken, gevolgd door een kort onderhoud, aangezien Zijne Heiligheid vertrekken moest voor de begrafenis van de onlangs overleden Aartsbisschop Christodoulos van Athene.

Op donderdag 31 januari had de delegatie een lange bespreking met de leden van de Commissie voor de Eparchieën, teneinde het functioneren van het Aartsbisdom in detail door te nemen en middelen te bespreken tot een soepeler samenwerking met het Oecumenisch Patriarchaat.

Op vrijdag 1 februari had de delegatie de eer Zijne Heiligheid, inmiddels teruggekeerd uit Athene, te begeleiden naareen van de kerken in Istanbul. Deze kerk, toegewijd aan de Moeder Gods, is gelegen vlak bij de Belgrade Gate in de muur van Theodosius van het oude Byzantium.
Na de Goddelijke Liturgie bood zich nog de mogelijkheid de parochianen ter plaatse te ontmoeten en te horen hoe de Patriarch en Aartsbisschop Gabriël tot de aanwezigen spraken.
Na het midddagmaal volgde nog een kort gesprek met de Patriarch, waarna de delegatie terugkeerde, resp. naar Parijs en Londen.

COMMUNIQUÉ 02-08 van de DIOCESANE RAAD

betr. de vergadering, gehouden op 23 januari 2008

De Diocesane Raad (D.R.) is bijeengekomen op 23 januari 2008, onder voorzitterschap van Z.E. Aartsbisschop Gabriël. De volgende onderwerpen kwamen ter sprake:

1 – Het Instituut St. Serge.
* De aartspriester Nicolas Cernokrak, professor exegese Nieuw Testament, is op 14 december 2007 door de Raad van Professoren van het Instituut gekozen tot dekaan. Hij volgt archimandriet Job op, wiens mandaat afgelopen was. Z. Em. Aartsbisschop Gabriël heeft aartspriester Nicolas in zijn functie bevestigd.
* De Diocesane Raad heeft archimandriet Job bedankt voor het belangrijke en veelomvattende werk dat hij verricht heeft in verband met de pedagogische en wetenschappelijke hervormingen en de invoering van het Europese BMD-systeem. De Diocesane Raad wenst de nieuwe deken succes bij het verrichten van zijn nieuwe taak en bij het voortzetten van het proces van de hervormingen, zowel op academisch alsook op administratief terrein.

2 – Z. Em. Metropoliet Jean van Pergamo zal op 10 februari 2008 naar Parijs komen, teneinde op het Instituut St. Serge een doctoraat “honoris causa” in ontvangst te nemen, dat hem door de Raad van Professoren van het Instituut is toegekend. De toekenning van dit doctoraat zal plaatsvinden tijdens de jaarlijkse academische zitting (begin om 15 u 00). In de ochtend zal Z. Em. Metropoliet Jean de Goddelijke Liturgie concelebreren met Z. Em. Aartsbisschop Gabriël en Z. Exc. Bisschop Basil in de kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky.

3 – Parochies en wijdingen.
* Lyon. Een groep orthodoxen in deze stad heeft zich tot Z. Em. Aartsbisschop Gabriël gewend met het verzoek een parochie te openen, gewijd aan de hl. Alexis van Ugine en de hl. Moeder Maria van Parijs. Mgr. Gabriël heeft aan dit initiatief zijn zegen gegeven en op zondag 20 januari in Lyon de Goddelijke Liturgie gecelebreerd. Ook de Diocesane Raad heeft deze nieuwe parochie in de schoot van het Aartsbisom opgenomen. Mgr. Gabriël heeft aartspriester André Fortounatto benoemd tot rector en Philippe Porte tot starosta.
* De monnik-rjasofoor Alexis (Pecheff) is door Z. Em Aartsbisschop Gabriël op zondag 6 januari – feest van Theophanie – in de parochie van de Hl. Drie-eenheid in Parijs tot hiërodiaken gewijd. Hij staat ter beschikking van de Aartsbisschop.

4 – Pastorale bijeenkomst en diocesane conferentie.
* In het voorjaar zal in Parijs een pastorale bijeenkomst plaatsvinden over het thema “de verkondiging van het Evangelie in de huidige tijd”.
* In het najaar van 2008 zal de jaarlijkse diocesane conferentie in Parijs worden gehouden in samenwerking met het Instituut St. Serge en de ACER – MJO rond de 25-ste sterfdag van vader Alexander Schmemann.

COMMUNIQUÉ VAN DE DIOCESANE RAAD

12 januari 2008 – Parijs. Op 24 december 2007 werd op het Internet een petitie gepubliceerd, gericht aan Z. Em. Aartsbisschop Gabriël. In deze petitie wordt aan Z. Em. Gevraagd, een werkgroep te vormen “ter bestudering van het dossier met betrekking tot de toekomst van het Institut St. Serge”. Een copie van deze petitie werd aan Z, Em. overhandigd op 25 december 2007, d.w.z. dertien dagen na het besluit van de Diocesane Raad, een dergelijke werkgroep in het leven te roepen.

Het gepubliceerde verslag van de zitting van de Diocesane Raad, die plaatsvond op 12 december, vermeldt onder nr. 2: “Vorming van een studiegroep, die ermee belast wordt de juridische problemen te bestuderen, die gepaard gaan met de oprichting van de “Fondation St. Serge” (Stichting St. Serge). Z. Em. Aartsbisschop Gabriël zal deze werkgroep samenstellen; de heer Y. Cheret zal de functie van rapporteur vervullen” (zie comm. 07–07).

Er is dus geen enkele reden, een polemiek te beginnen - van welke zijde dan ook – teneinde onrust te zaaien, temeer daar bepaalde ondertekenaars van genoemde petitie volledig op de hoogte waren van de ooprichting van een werkgroep door de Diocesane Raad.

De Diocesane Raad wil langs deze weg allen, die van goede wil zijn en die werkelijk het beste voor hebben met het Instituut St. Serge, geruststellen over de toekomst van het Theologisch Instituut. Genoemde werkgroep is al samengesteld en heeft zegen van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël met haar werkzaamheden te beginnen. De eerste bijeenkomst zal binnenkort plaatsvinden.

Paasboodschap van Aartsbisschop Gabriël van Komana, Exarch van de Oecumenische Patriarch.